Streekmarkt

Tijdelijk: Gratis verzending vanaf 10 euro

De LeliePosthoornplein 6, 9220 Hamme

Picture for manufacturer De Lelie

De Lelie

Posthoornplein 6, 9220 Hamme

Oorspronkelijk had de mosterd uit het naburige Dendermonde naam en faam, maar wanneer daar stilaan de mosterdmakers verdwenen werd Vernimmen uit het naburige Hamme synoniem voor mosterd. Tot het einde van de 19de eeuw werden ook de grondstoffen, de bruine en zwarte mosterdzaden, in de streek geteeld. Nu worden de mosterdzaden aangevoerd vanuit Canada, India, Ethiopië en Hongarije.

user

Ons verhaal begint omstreeks 1840.

Een matroos ter lange omvaart brengt voor zijn oom Emmanuel Claessens een potje mosterd mee en verklapt hem het recept van het pikante goedje. Zo kwam het dat onze kleermaker af en toe wat mosterd maakte, eerst voor vrienden en familie, en zich na korte tijd zelfs een mosterdmolentje liet maken. Wanneer August Vernimmen de dochter huwt, neemt hij meteen het hele mosterdzaakje over en bouwt een grotere molen. Die moest weliswaar via een grote zwengel met de hand aangedreven worden, maar de productie vergrootte aanzienlijk.

De volgende generatie (Alardus Vernimmen) installeerde een nog grotere molen die elektrisch werd aangedreven. Het was Alardus' echtgenote die als merknaam “DE LELIE” koos. Om welke reden weten we niet. Wou men de link leggen naar het symbool van de zuiverheid? Was het een verwijzing naar de lelie in de heraldiek van de Franse Hertogen in Bourgondië? Of het wapenschild van de gemeente Hamme waar de mosterd werd gemaakt?

De mosterd werd tot die tijd nog zelf geleverd. Eerst te voet, later met de fiets. Alle omliggende dorpen werden aangedaan om mosterd te verkopen, vooral aan particulieren.

Na WO I begon de zoon (Henri Vernimmen) de mosterd te verpakken in glazen bokaaltjes die afgesloten werden met een kurken stop en leverde de mosterd via winkeliers en grossiers.

In 1942 werd een nieuwe molen met grote molenstenen aangekocht. Deze molen is nog steeds te bezichtigen in het bedrijf, maar wordt niet meer gebruikt wegens de steeds strenger wordende hygiënenormen in de voedingssector.

In 1992 liet Henri het bedrijf over aan buurman Etienne Monsieur, toen beenhouwer van beroep. Etienne nam een grote stap met de verhuis van het kleine bedrijfje naar een grotere locatie op het industrieterrein van Hamme. Ook vernieuwde hij de oude molen met een nieuwere inox molen, welke dezelfde capaciteit en manier van werking heeft als de oudere molen, maar aangepast is aan de huidige normen. Ook de kurken stop werd vervangen door een hygienisch meer verantwoord aluminium deksel, de receptuur en manier van werken bleef echter dezelfde. Etienne bracht ook meer variatie in het productengamma, zo ontwikkelde hij verschillende dressings en vinaigrettes, allen op basis van de in de streek welgekende graantjesmosterd. Ook ontwikkelde hij een zachtere, gele mosterd.

In 2007 liet Etienne de zaak over aan banketbakker Bert Mariman die dit ambachtelijk streekproduct niet verloren wou zien gaan en tevens een grote passie heeft voor verschillende molens.

Verdere toekomstplannen voor het bedrijf zijn vooral om de ambachtelijke manier van werken voort te zetten en in de toekomst misschien het bedrijf verhuizen naar een nieuwe locatie, namelijk de windmolen “De Groote Napoleon”, waar tegen die tijd ook een authentiek bakkerij/molenaars museum en een ambachtelijke bakkerij zou gevestigd zijn.